ฉันทำเป็นยิ้ม

วันนี้รอยยิ้มยังฉายอยู่บนหน้า
เพิ่งรุ้ว่าเหนื่อยมากมายเมื่อวันนี้ ที่น้ำตาไหลออกมา..
ยามค่ำคืนน่ะ ไม่ต้องแปลกใจ ที่ใจแข็งๆ ดวงนี้จะเบาและอ่อนลง

วันนี้ฉันก็ยังยิ้ม ยังยิ้มให้ทุกคน  

แค่ฉันพยายามเอง ทำตัวให้ดี...
ฉันแค่ยิ้มเพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นว่ามีเรื่องไม่สบายใจ
ยิ้มให้คนอื่นเห็นว่าเข้มแข็ง
และยิ้มเพื่อให้กำลังใจตัวเอง
แต่ใครจะเข้าใจ จะรู้..ว่าเหนื่อยเหลือเกิน

ในเมื่อใจอ่อนล้า มีเรื่องที่โถมเข้ามามากมาย
และบ่อยครั้งที่ถูกคำถามวิ่งเข้ามา ฉันก็ยิ้มตอบ และบอกว่า "ไม่เป็นไร"
บางครั้งทำผิดพลาด ไม่ใช่เพราะอะไร เพราะใคร
แต่เป็นตัวเรา กับการตัดสินใจ..ซึ่งเราไม่มีทางรู้หรอก
ว่าอะไรถูก และอะไรผิด ในสิ่งที่จะเกิดขึ้น

คิดเพียงว่า..เรื่องที่เกิดขึ้น ยังไม่ได้แย่ที่สุด
หรือเรื่องที่ดี ก็อย่างเพิ่งคิดว่าที่สุด..
 เพราะเราอาจสามารถทำให้ดีกว่านี้ เพื่อความพยายามจะไม่สิ้นสุดไปด้วย

แต่ก็อย่าลืมอยุ่ในความพอใจ ที่จะไม่โทษตัวเองจนทำร้ายตัวเองด้วยความสิ้นหวัง
เพราะนั้นแหละ บางทีอาจมีเรื่องที่แย่กว่านี้ ในวันที่เรารู้สึกแย่แล้ว

....

การตัดสินใจ ไม่มีการตัดสินผิดหรือ คิดผิดหรอก
มันก็แค่บางทีนั้น อาจเป็น...การตัดสินที่ยังดีไม่ที่สุด
หรือไม่ก็...การตัดสินที่ไม่ได้แย่ที่สุดเท่านั้น
ไม่รู้หรอก อะไรดีที่สุด...........

ก็เหนือฟ้า ยังมีฟ้า...

คิดแล้วก็ยิ้มออกมา...
แต่ขอร้องไห้หน่อยวันที่ใจเริ่มเหน็ดเหนื่อยกับคำถามบางคน
"ไม่เคยทุกข์บ้างเหรอ..."

ขอโทษนะที่ทำเป็นยิ้ม...ให้เห็นว่าฉันเป็น "คนไม่คิดอะไร"

ก็นะ ยิ้มให้ เพื่อไม่ให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้เท่านั้นเอง

หากต้องเลือก . . . หรือเป็นตัวเลือก

เคยมั๊ย . . . ? รักคนที่มีแฟนแล้ว
หรือ  . . . รักคน พร้อมกัน 2 คน

ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . .
ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้าง
ถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามา
แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก  . . .

ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคน
ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้
แต่จงทำใจ  . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย
หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)
ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ  . . .

ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย   . . .
แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด
ถ้าผิดคงผิดที่เวลา  . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป

คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป
ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . .   หรือเลวบริสุทธิ์

ถ้า ณ วันหนึ่ง . . .  เรารักคน 2 คน
และถึงเวลาที่เราต้องเลือก  . . .จงปล่อยไปตามหัวใจ
แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . .

เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย
เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่  . . .
ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย 
. . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ

เรื่องความรักไม่มีใครถูก  ไม่มีใครผิด 
. . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอ
แต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน 

. . . ไม่มีคำว่าสงสาร
ถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อน
ถามตัวเองซิว่า . . .  คบด้วยความสงสาร
แล้วเรามีความสุขมั๊ย?

ไม่มีคำว่ายุติธรรม  . . .
คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง
คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ

ชีวิตเป็นของเรา  . . .  จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)
อย่ารักใครทั้งหมด . . .
เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง  . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี

เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ
หากกล้าที่จะรัก   . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ
ไม่มีความแน่นอนในใจคน

ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
ไม่มีความถูกต้อง  หรือ ไม่ถูกต้อง
ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม 
ไม่จำเป็นว่าใครมาก่อนมาหลัง
 เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก  หรือ ไม่รักเราได้
 และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน

"คนรัก" ไม่ใช่สิ่งของ 
เขามีขา  และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
 แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ  ความรัก...
 มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน